מיכה בר-עם
יליד 1930 ברלין, גרמניה
מיכה בר-עם הגיע עם משפחתו לפלשתינה ב-1936 וגדל בחיפה. בצעירותו עבד בנמל חיפה ולימים הצטרף לפלמ"ח ולחם בחטיבת הראל במהלך מלחמת השחרור. ב-1949 היה ממייסדי קיבוץ מלכיה השוכן בגבול הלבנון.
בשנות ה-50 המוקדמות השתתף בחפירות ארכאולוגיות בגליל ולאחר מכן חבר למשלחות ארכיאולוגיות שיצאו למדבר יהודה לחפש אחר המגילות הגנוזות. בהזדמנות זו החל לצלם את הסביבה ואת שכניו. בהמשך שימש כצלם עבור העיתון במחנה ותיעד את המדינה בשנותיה הראשונות: בכלל זה נושאים הקשורים בעליה, מלחמות, והתרחשויות שיש בהן עניין לציבור. כמו כן הרבה לבקר במערב אפריקה ובאסיה.
ב-1961 נבחר בר-עם להצטרף לצוות מצומצם שהורשה לתעד את משפט אייכמן. ב-1967 צלם בכל החזיתות של מלחמת ששת הימים. צילומיו פורסמו בכל רחבי תבל והוא הוזמן להצטרף לסוכנות הצילום מגנום. מ-1968 עד 1992 שימש כצלם האזורי עבור הניו יורק טיימס.
ב-1974 נמנה בר-עם עם מייסדי מרכז הצילום הבינלאומי (ICP) בניו יורק, וב-1977 נתבקש על ידי מנהל מוזיאון תל אביב מרק שפס להקים את מחלקת הצילום במוזיאון תל אביב לאמנויות, מחלקה ראשונה מסוגה בישראל. את המחלקה ניהל עד 1992 ואצר אינספור תערוכות צילום ישראלי ובינלאומי.
הוא זכה לשלל פרסים ותעודות ההוקרה בהם פרס ישראל לצילום לשנת 2000 ומענק פולברייט & נימן מטעם אוניברסיטת הרווארד בשנת 1985. צילומיו פורסמו והוצגו בכל רחבי תבל.
בשנת 2022 הוצגה במוזיאון תל אביב תערוכה: רן טל אחרי מיכה בר-עם, סרט תיעודי מפורק לגורמיו ומורכב מחדש למיצב וידאו רב־ערוצי המתאר את ההיסטוריה של ישראל.
מיכה בר-עם נמנה עם המובילים שבצלמי ישראל. זה למעלה מ-60 שנים צילומיו זוכים לתפקיד מרכזי בבניית הזיכרון התרבותי של ישראל.

(Born 1930 in Berlin, Germany)

Micha Bar-Am arrived with his family in Mandatory Palestine in 1936 and grew up in Haifa. As a young man he worked at Haifa Port and he joined the Palmach Harel Brigade during the war of independence. Bar-Am was a founding member of Kibbutz Malkiya on the Lebanese border.

In the early 1950s he participated in archeological expeditions in the Galilee and later in the search for scrolls in the Judean Desert, at which time he began photographing his surroundings and neighbors. He later became a civilian photojournalist for Bamahane magazine, documenting Israel’s formative years and covering topics including immigration, war, and events of public interest. He also traveled extensively in West Africa and Asia.

Bar-Am was chosen in 1961 to be a member of the small team of journalists that was permitted to cover the Eichmann trial. In 1967 he covered the Six Day War. His photographs were published worldwide, following which he was invited to join the Magnum Photos collective. He was the regional photographer for the New York Times from 1968 to 1992.

Bar-Am was a founding member of the International Center of Photography (ICP), NY in 1974 and in 1977 he was asked by director Marc Scheps to establish the Department of Photography at the Tel Aviv Museum of Art, the first of its kind in Israel. He headed the department until 1992 and curated many exhibitions of Israeli and international photographers.

Among other recognitions, Bar-Am was granted the Fulbright and Nieman fellowships at Harvard University (1985) and the Israel Prize for Visual Arts (2000). Bar-Am’s photographs have been published and exhibited worldwide.

In 2022 the Tel Aviv Museum of Art presented The Last Photograph: Ran Tal After Micha Bar-Am, an exhibition in which Tal’s documentary film about Bar-Am was taken apart and reworked into a video and audio installation covering the history of Israel.

Micha Bar-Am is one of Israel’s most renowned photographers. For more than 60 years his work has played a central role in the construction of the state’s cultural memory.

ميخا بار ـ عام
(من مواليد عام 1930 في برلين، ألمانيا)

وصل "ميخا بار ـ عام" مع أسرته إلى فسلطين الانتدابية في عام 1936، وترعرع في حيفا. عمل في شبابه في ميناء حيفا، وانضم أثناء حرب التحرير إلى وحدة "البلماح" التابعة إلى كتيبة "هارئيل". كان "بار ـ عام" عضوًا مؤسسًا لكيبوتس مالكية على الحدود اللبنانية.

شارك في مطلع الخمسينات في الحملات الاستكشافية الأثرية في منطقة الجليل، ولاحقًا في التنقيب عن مخطوطات البحر الميت في برية الخليل، وذلك في الوقت الذي بدأ فيه بتصوير محيطه وجيرانه. أصبح لاحقًا مصورًا مدنيًا لدى مجلة "بماحانيه"، وراح يوثق السنوات التكوينية لدولة إسرائيل، وغطى المواضيع التي تتعلق بالهجرة والحرب والصالح العام. سافر كذلك لفترة طويلة في غرب إفريقيا وفي آسيا.

اُختير "بار ـ عام" في عام 1961 ليكون عضوًا ضمن فريق صغير من الصحفيين الذين سُمح لهم بتغطية محاكمة "أيخمان". غطى في عام 1967 حرب الستة أيام. نُشرت صوره في جميع أنحاء العالم، الأمر الذي أثمر في دعوته إلى الانضمام إلى وكالة التصوير الفوتوغرافي "ماغنوم". كان المصور الإقليمي لصحيفة "نيويورك تايمز" من عام 1986 حتى عام 1992.

كان "بار ـ عام" عضوًا مؤسسًا للمركز الدولي للتصوير الفوتوغرافي في نيويورك عام 1974. في عام 1977، أوكل إليه المدير "مارك شيبس" بتأسيس قسم التصوير الفوتوغرافي الأول من نوعه في إسرائيل في متحف تل أبيب للفنون. ترأس القسم حتى عام 1992، وأقام فيه العديد من المعارض لمصورين إسرائيليين وعالميين.

ضمن غيرها من التقديرات، حصل "بار ـ عام" على منح "فولبرايت" و"نيمان" للدراسة في جامعة "هارفارد" (1985). كما مُنح جائزة إسرائيل للفنون البصرية (2000).

قدم متحف تل أبيب للفنون في عام 2022 معرضًا بعنوان "المصور الأخير: "ران تال" بعد "ميخا بار ـ عام". تم في هذا المعرض إعادة تقديم الفيلم الوثائقي عن "بار ـ عام" لمخرجه "ران تال" على شكل إعدادات بصرية وسمعية توثق تاريخ إسرائيل.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
يعتبر "ميخا بار ـ عام" من أشهر المصورين في إسرائيل. لعبت صوره لما يزيد عن ستين عامًا دورًا رئيسيًا في تكوين الذاكرة الثقافية لإسرائيل.