אינגה מוראט
(ילידת 1923 גרץ, אוסטריה, נפטרה 2002 בניו יורק, ארצות הברית)
בתום לימודי שפות בברלין, הייתה אינגה מוראט למתורגמנית ולאחר מכן לעיתונאית ולעורכת האוסטרית של כתב העת Heute, שהוציא משרד המידע האמריקני לענייני מלחמה במינכן. במשך כל חייה הצטיינה בכתיבת טורים עיתונאיים ומכתבים, אישה שניחנה בכישרון כפול, אהבה למילה ולתמונה שייחדה אותה בקרב עמיתיה.
כחברתו של הצלם ארנסט האס, כתבה מאמרים שליוו את צילומיו והוזמנה על ידי רוברט קאפה והאס לבוא לפריז ולהצטרף לסוכנות הצילום החדשה מגנום, כעורכת וכחוקרת. היא החלה לצלם בלונדון בשנת 1951, וחברה למגנום כצלמת ב-1953. לצד עבודותיה העצמאיות סייעה להנרי קרטייה-ברסון במהלך 1954-1953. ב-1955 הייתה לחברה מלאה במגנום.
בשנים שלאחר מכן הרבתה לסייר באירופה, בצפון אפריקה ובמזרח התיכון. העניין הרב שגילתה באמנות בא לידי ביטוי במאמרים בנושא הצילום שפרסמה בכתבי עת מובילים. לאחר נישואיה למחזאי ארתור מילר ב-1962, מוראט עברה להתגורר בניו יורק ובקונטיקוט. ב-1965 ערכה ביקור ראשון בברית המועצות. ב-1972 למדה מנדרינית וקיבלה אשרת כניסה לסין וב-1978 יצאה לביקור ראשון בסין. ארתור מילר ואינגה מוראט חלקו כמה וכמה פרסומים המבוססים על מסעותיהם המשותפים.
בשנות ה-80 וה-90 המשיכה מוראט לקדם פרויקטים מוזמנים ועבודות אישיות. היא חשה בנוח בכל מקום וגילתה מיומנות רבה בצילומי דיוקן, בין אם היו אלה דיוקנאות של סלבריטאים או עוברים ושבים.
בשלהי 2022, הוצגה רטרוספקטיבה מקיפה של צילומיה הומאז' לאינגה מוראט, בקרן התרבות של לשכת הביטוח במינכן.

בשלהי שנות החמישים ערכה סיור מקיף במזרח התיכון שבמהלכו ביקרה בישראל ב-1956 עבור כתב העת Holiday. היא שבה לישראל ב-1972 יחד עם בן זוגה המחזאי ארתור מילר ופעם נוספת ב-1977 עם בעלה ובתה רבקה. הדיוקנאות המוצגים בתערוכה משקפים מבחר מצומצם מאותם ביקורים.

(Born 1923 in Graz, Austria; died 2002 in New York, NY, USA)

After studying languages in Berlin, Inge Morath became a translator, then a journalist and the Austrian editor for Heute, a publication of the American Information Service Branch based in Munich. All her life Morath would remain a prolific diarist and letter-writer, retaining a dual gift for words and pictures that made her unusual among her colleagues.

A friend of photographer Ernst Haas, she wrote articles to accompany his photographs and was invited by Robert Capa and Haas to Paris to join the newly founded Magnum Photos agency as an editor and researcher. She began photographing in London in 1951, and joined Magnum as a photographer in 1953. While working on her own early assignments, Morath also assisted Henri Cartier-Bresson during 1953-54. She became a full member of Magnum in 1955.

In the following years Morath traveled extensively in Europe, North Africa and the Middle East. Her special interest in the arts found expression in photographic essays published by a number of leading magazines. After her marriage to playwright Arthur Miller in 1962 Morath settled in New York and Connecticut. She first visited the USSR in 1965. In 1972 she studied Mandarin and obtained a Chinese visa, making the first of many trips there in 1978. Morath co-published several collaborations with Miller based on their travels together.

In the 1980s and ‘90s Morath continued to pursue both assignments and independent projects. She was at ease anywhere, and highly adept at portraiture, regardless of whether she was photographing celebrities or passers-by.

In late 2022 a major retrospective of Morath’s work, Inge Morath Homage, opened at The Versicherungskammer Kulturstiftung in Munich.

Inge Morath traveled to Israel in 1956 for a magazine assignment. She returned in 1972 with her husband, playwright Arthur Miller, and again in 1977 with Miller and their daughter Rebecca.

إنجي موراث
(من مواليد عام 1923 في غراتس، النمسا، توفيت في عام 2002 في نيويورك، الولايات المتحدة الأمريكية)

أصبحت "إنجي موراث" مترجمة بعد إنهائها لدراسة اللغات في برلين، ثم عملت كصحفية، ومن بعدها كمحررة لمطبوعة "اليوم" التابعة لفرع خدمة المعلومات الأمريكية في ميونيخ. دأبت "موراث" طوال حياتها على كتابة اليوميات والرسائل بشكل خصب، وتمتعت بموهبة الكتابة والتصوير، وهو الأمر الذي جعلها تتميز عن زملائها.

كتبت بصفتها صديقة للمصور "إرنست هاس" مقالات لترفقها بصوره، ودُعيت من قبل "روبرت كابا" و"هاس" إلى باريس للانضمام إلى وكالة التصوير الفوتوغرافي "ماغنوم" التي أُسست حديثًا للعمل هناك كمحررة وباحثة. بدأت التصوير في لندن في عام 1951، وانضمت إلى وكالة "ماغنوم" في عام 1953. وبينما عملت على مشاريعها الخاصة، قدمت أيضًا المساعدة ﻠ"هنري كارتييه بريسون" خلال العامين 1953 و1954. حصلت في عام 1955 على العضوية الكاملة في وكالة "ماغنوم".

في السنوات اللاحقة، سافرت "موراث" كثيرًا إلى أوروبا، وشمال إفريقيا، والشرق الأوسط. انصب اهتمامها الفني على المقالات المصورة التي نُشرت في عدد من المجلات الرائدة. بعد زواجها من الكاتب المسرحي "آرثر ميلر" في عام 1962، استقرت "موراث" في نيويورك وكونيكتيكت. زارت الاتحاد السوفيتي لأول مرة في عام 1965. درست في عام 1972 لغة الماندرين الصينية، وحصلت على فيزا لزيارة الصين، وقامت في عام 1978 بأول رحلة لها إلى هناك من بين رحلات كثر. شاركت "موراث" في نشر عدة أعمال تعاونية مع "ميلر" ارتكزت على رحلاتهم المشتركة.

تابعت "موراث" في الثمانينات والتسعينات القيام بالمهمات الصحفية والمشاريع الحرة. شعرت بالارتياح في أي مكان، وبرعت في تصوير الأشخاص سواءً كانوا مشاهيرًا أو مارة في الشارع.

افتتح في عام 2022 معرض استرجاعي لأعمال "موراث" تحت عنوان "تقدير إنجي موراث" في حجرة تأمين مؤسسة الثقافة في ميونيخ.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
سافرت "موراث" في أواخر الخمسينات في الشرق الأوسط، وزارت إسرائيل في عام 1956 في نطاق عملها لصالح مجلة "هوليداي". عادت في عام 1972 إلى إسرائيل برفقة زوجها الكاتب المسرحي "آرثر ميلر". جاءت إلى إسرائيل مرة أخرى برفقة "ميلر" وابنتها "ريبيكا". الصور المعروضة في هذا المعرض عبارة عن مجموعة صغيرة التقطت أثناء هذه الأسفار.